Prins Carlos van Boiurbon-Parma heeft zich zondag in een vraaggesprek met de Spaanse digitale krant El Español voor het eerst in lange tijd uitgesproken over zijn oudste zoon, prins Carlos Hugo (23). Die is geboren uit een buitenechtelijke relatie en streed na zijn achttiende verjaardag met succes om het recht de titel en achternaam van zijn vader te mogen voeren. Hij is sinds 2018 dan ook prins de Bourbon de Parme, zoals de familie in Nederland officieel heet.
Carlos kreeg de vraag waarom deze zoon niet zijn opvolger en erfgenaam is, in plaats van de vierjarige prins Carlos Enrique. ,,Ik heb nooit het bestaan verborgen gehouden van mijn oudste zoon, voor wie ik altijd heb gezorgd. Maar zoals u zult begrijpen, kan ik de familiewetten niet veranderen en de wetten van het koninklijk- en hertogelijk huis van Bourbon Parma zijn heel duidelijk”, aldus Carlos.
Op basis daarvan had Carlos zich destijds ook tegen de naam- en titelverlening verzet, omdat de huisregels die erkenning bij buitenechtelijke kinderen niet toestaan. Het Nederlandse recht echter wel, maar dat betekende niet dat prins Carlos Hugo – eerder bekend als Hugo Klynstra – ook dynastieke rechten kreeg. Daarvoor golden de huiswetten weer wel.
,,Mijn zoon Carlos Enrique zal mij opvolgen, als God het wil, als het dynastieke hoofd van het carlisme en als hertog van Parma. Ondanks zijn jonge leeftijd wordt hij zich geleidelijk bewust van zijn verantwoordelijkheden en plichten ten opzichte van de Spanjaarden. Het zijn verantwoordelijkheden, plichten en rechten die ik van mijn ouders heb gekregen en die ik ook doorgeef aan mijn zoon”, aldus prins Carlos in het interview met El Español.
In het interview sprak Carlos vooral over zijn rol en positie ten aanzien van Spanje, of zoals de carlisten graag zeggen 'de Spanjes'.
,,Ik sta ten dienste van Spanje en de Spanjaarden.” Dat hij in Nederland is geboren heeft bijzondere een reden. ,Vanwege Franco ben ik niet in Spanje geboren aangezien hij mijn familie, mijn grootvader en mijn ouders had verdreven.” Dat hij nog steeds in Nederland woont, is vanwege zijn professionele activiteiten, aldus prins Carlos (50). ,,Maar ik ben en zal altijd in dienst staan van de Spanjaarden.”
Hij neemt echter zijn dynastieke verantwoordelijkheden op zich, als hoofd van de carlistische beweging dat een ander Spanje voorstaat dan het huidige Spanje. ,,We stellen federalisme voor als derde weg, een ontmoetingsplaats voor alle Spanjaarden. Ons voorstel doorbreekt het huidige politieke discours, dat gaat van centralisme naar secessionisme,” stelde Carlos. Hij wil niet dat Madrid met ijzeren hand centraal bestuurt, maar is ook tegen het uiteenvallen van Spanje.
,,Het zijn verantwoordelijkheden, plichten en rechten die ik van mijn ouders heb gekregen en die ik ook doorgeef aan mijn zoon”, verklaarde Carlos zijn positie. De prins, die volgens de in 1833 ontstane carlistische beweging eigenlijk in plaats van Felipe V koning zou moeten zijn van Spanje, wilde in het interview niet ingaan op de suggestie dat de Spanjaarden bij een eventueel referendum over monarchie of republiek ook de derde optie van een carlistische monarchie moeten krijgen.
,,Het nu niet de tijd om frivool te worden. De burgers hebben wel wat anders aan hun hoofd met de pandemie en de economische crisis.” El Español probeerde Carlos ook uitspraken te ontlokken over koning Felipe en vooral de in opspraak geraakte koning-emeritus Juan Carlos. ,, We behoren tot verschillende takken van de Bourbon-familie”, zei hij over de huidige koning, die hij slechts een enkele keer heeft ontmoet. Hij kan hem dan ook niet kenschetsen.
Over de naar Abu Dhabi uitgeweken Juan Carlos hield hij zich nog meer op de vlakte. ,,Het is me al vaker gevaagd en ik antwoord op dezelfde wijze: ik ben geen rechter en daarom gaat het, totdat justitie heeft geoordeeld, slechts vermeende onregelmatige handelingen …”
Ook bij verder aandringen gaf Carlos geen krimp. ,,Het zijn veronderstelde handelingen van Juan Carlos die ik, omdat ik ben wie ik ben en vertegenwoordig wat ik vertegenwoordig, niet relevant vind om te beoordelen. Daar is de rechterlijke macht voor, die ik als Spanjaard absoluut respecteer.” Hij voegde er wel wel aan toe ,,van mening te zijn dat mensen die openbare functies en verantwoordelijkheden bekleden in alle aspecten onberispelijk moeten zijn.”
© RB; Bron; El Español