België stond zondag stil bij de slachtoffers van de terroristische aanslagen precies twee maanden eerder in Brussel. In het Koninklijk Paleis was een zogenoemde 'Nationale Hulde', waarin koning Filip en koningin Mathilde voorgingen. Het was een emotionele plechtigheid, met toespraken van onder andere koning Filip en premier Charles Michel.
Opmerkelijk was dat de hele koninklijke familie aanwezig was. Een gezamenlijk optreden was er sinds de uitvaart van koningin Fabiola eind 2014 niet meer geweest. Koning-emeritus Albert, koningin Paola, kersverse grootouders Astrid en Lorenz en prins Laurent en prinses Claire waren bij het bijzondere samenzijn.
De plechtigheid begon met een muzikaal moment van de Brusselse zanger Getch Gaëtano. Daarna werden de 32 namen van de slachtoffers voorgelezen en werd een minuut stilte gehouden. Vervolgens richtte koning Filip zich tot de 500 à 600 aanwezigen, zo meldde De Standaard.
Het is bijna onmogelijk om na deze zo emotionele minuut stilte de juiste woorden te vinden. Toch kunnen woorden naast de stilte troosten en verbinden. En net dat brengt ons hier samen vandaag.
Twee maanden geleden zijn tweeëndertig mensen, landgenoten en buitenlanders die hier woonden en werkten, gestorven – omdat ze zich tragisch genoeg op het foute moment op de foute plaats bevonden. Hun namen, hun gezichten, hun verhaal hebben ons allen diep geraakt. Voor altijd zijn ze nu ook onze ouders, broers en zussen, goede vrienden.
Sommigen van u zijn bij de misdadige aanslagen van 22 maart gewond geraakt, lichamelijk maar ook geestelijk. En we mogen niet vergeten hoe de gebeurtenissen ook u hebben getekend, leden van de interventie-, veiligheids- en hulpdiensten en u, vrijwilligers, die allen het beste van uzelf hebt gegeven om slachtoffers te redden en op te vangen.
De Koningin en ik hebben al velen van u mogen ontmoeten. Uw getuigenissen en wat anderen ons over uw inzet hebben verteld, hebben ons oprecht ontroerd. Daarom zijn we hier samen op het Paleis – om u de steun en de dankbaarheid te betuigen van het hele Belgische volk.
(…)
Toen ik vorige maand het metrostation Maalbeek bezocht, was ik onder de indruk van de boodschappen die reizigers en voorbijgangers er op de herdenkingsmuur achterlieten. Zo staat er te lezen: ‘Ik heb geen woorden meer, maar wel nog gedachten: ik geloof in Ons voor een betere wereld.’
Of nog: ‘Vanmorgen beleefde ik de verschrikking, het onuitsprekelijke. Ik heb ook solidariteit ervaren en gezien, het leven in de blik van de mensen die het hardst waren getroffen. Ik was getuige van broederschap.’ En dan deze drie zinnen, buitengewoon sterk in al hun eenvoud: ‘Hier klopt het hart van de mensheid’, ‘Allen samen, zodat het leven kan doorgaan’ en ‘Liefde overwint alles’. (…)
Deze boodschappen verwoorden net het verlangen naar een betere wereld, het geloof in de mens ondanks de verschrikkingen, het geloof in het één zijn met elkaar. En ze houden soms ook een belofte in: wij zullen een betere wereld bouwen voor hen – voor de slachtoffers en hun families, voor ons allen.
We hebben getoond hoe sterk onze maatschappij is. Gesterkt door uw moed, uw waarden, uw waardigheid; gesterkt door de banden met de mensen om u heen, die in deze donkere dagen nog nauwer werden aangehaald. U hebt niet toegegeven, evenmin als onze maatschappij. U werd geraakt tot in het diepst van uw hart en toch is uw antwoord liefdevol en genereus. (…)
Uw reactie en uw houding na de recente gebeurtenissen – en die van de hele bevolking – zijn van onschatbare waarde voor dit land. Hierop kunnen we voortbouwen aan de toekomst. (…)
© RB: Bron en beeld: Belgische Monarchie, De Standaard