Prins Laurent raakt gewond bij het skiën. Zwaargewond volgens de een. Licht gewond volgens het paleis. Hij wordt behandeld in het universiteitsziekenhuis van Innsbruck en moet daar nog een paar dagen blijven. Zegt de ziekenhuiswoordvoerder. Nee hoor, hij is al weer ontslagen. Meent de paleiswoordvoerder.
Verwarring alom en dat is nu uitgerekend wat koninklijke families en hun zegslieden moeten voorkomen. In de berichtenstroom van woensdagmorgen, in gang gezet door de Oostenrijkse Tiroler Tageszeitung, worden veel stemmen gehoord. Het paleis, de advocaat van Laurent, prinses Claire, het ziekenhuis. Onduidelijker kan bijna niet.
Het probleem is structureel, zo mag van deze kant van de grens wel worden vastgesteld. Toen koningin Fabiola recentelijk in de problemen kwam, zocht ook zij haar eigen toegang tot de media. Leuk voor de pers natuurlijk, maar weinig professioneel en al helemaal niet verstandig.
Vergelijk dat maar eens met de lijn die de Nederlandse koninklijke familie volgt inzake prins Friso, eigenlijk vanaf het eerste uur. Eén stem, via de RVD. Niemand laat zich verleiden tot een losse opmerking, alles is afgestemd. Frustrerend misschien – we hadden in Lech en eerder in Brazilië wel wat toelichting of aanvulling gewild – maar wel zo helder. Zo voorkom je ook dat iedereen apart gaat lopen hengelen naar quootjes.
Waarom kan het paleis in Brussel de regie ook niet in eigen hand houden, vraagt de naïeve noorderling zich af. Werd het paleis overvallen door de telefoontjes naar aanleiding van het Oostenrijkse nieuwsbericht? Is er helemaal geen contact geweest tussen de familie en Laurent? Hoe kunnen paleis en ziekenhuis elkaar tegenspreken?
Voor de terugblik op het ongeluk van prins Friso een jaar geleden is ook gesproken met Johannes Schwamberger, de ziekenhuiswoordvoerder. Hij heeft toen uitgelegd hoe de communicatie destijds in zijn werk ging. ‘Uiterst professioneel’ luidde zijn oordeel over de RVD, die de berichtenstroom verzorgde. Tussen mededelingen van het ziekenhuis en het hof zat geen licht. Zo hoort het ook, denk je dan. Wat is er dan mis bij de Belgische woordvoering?
© RB Hans Jacobs