Luxemburg telt af: de laatste maand van groothertog Jean

LuxemburgFGroothertog Jean van Luxemburg is aan de laatste weken van zijn bijna 36-jarige regeerperiode begonnen.

Eind van de maand draagt hij de troon over aan zijn oudste zoon Henri, die al sinds maart 1998 optreedt als vertegenwoordiger en plaatsvervanger van zijn vader. De 79-jarige groothertog volgt het voorbeeld van zijn moeder Charlotte, die in 1964 na een bewind van 45 jaar eveneens aftrad.

Het anders zo rustige Luxemburg pakt flink uit rondom de troonswisseling. Er staan concerten, bals, vuurwerk, een optreden van Ray Charles en verschillende pompeuze plechtigheden op het programma. Koningin Beatrix en het Belgische vorstenpaar _ koning Albert is een broer van groothertogin Josephine-Charlotte _ worden op donderdag 28 september verwacht bij de troonsafstand van Jan.

Kort daarna legt Henri (45) de eed op de grondwet af in de Kamer van Afgevaardigden. De plechtigheid wordt gevolgd door een wandeling naar het  groothertogelijk paleis voor een 'balkonscŠne'. Henri zal dan ook de nieuwe erfprins van Luxemburg, zijn oudste zoon Guillaume (18), aan het publiek voorstellen. De avond daarvoor nemen Jean en Joséphine-Charlotte op datzelfde balkon afscheid van de Luxemburgse bevolking.

Op vrijdag 29 september is er 's avonds een gala-avond in het Conservatorium van Luxemburg-stad waarvoor alle Europese kroonprinsen en kroonprinsessen voor zijn uitgenodigd. Het is onwaarschijnlijk dat Willem-Alexander daar verschijnt, omdat hij in Sydney verblijft voor de Olympische Spelen. Een week eerder is hij dan al een keer uit Australië teruggekomen voor Prinsjesdag. De nieuwe Luxemburgse groothertog is overigens tegelijkertijd met de prins van Oranje lid geworden van het Internationaal Olympisch Comit‚ (IOC). Henri volgde daarmee zijn vader op, die sinds 1946 lid was van het IOC.

Henri, getrouwd met de Cubaanse bannelinge Maria Teresa, wordt de zesde groothertog van Luxemburg sinds 1890. Toen nam een andere tak van het Huis van Nassau dan de Nederlandse Oranje-Nassaus de regering van het vorstendom op zich. Tussen 1815 en 1890 waren de Nederlandse koningen op persoonlijke titel tevens groothertog van Luxemburg.

Aan die situatie kwam met het overlijden van Willem III een einde, omdat de Luxemburgse wet geen vrouwelijke troonopvolger toestond. Uit Duitsland werd toen de afgezette hertog van Nassau-Weilburg op de troon gezet. De opvolgingsregels zijn in 1907 aangepast, zodat het huis van Nassau kon blijven regeren. © RB

Beatrix onvangt goede vriend Akihito

JapanFDe voorbereidingen voor het staatsbezoek van de Japanse keizer Akihito, dat dinsdag begint, gaan ondanks de kwakkelende gezondheid van prins Bernhard gewoon door. ,,Wij hebben op grond van de huidige medische gegevens van prins Bernhard geen indicaties dat het bezoek niet door zal gaan,'' meldt de Rijksvoorlichtingsdienst.

Koningin Beatrix verwelkomt Akihito en keizerin Michiko morgenochtend op Schiphol. Of prins Claus daarbij zal zijn, is nog onduidelijk. De prins kampt nog altijd met de gevolgen van de bestralingen die hij na zijn prostaatoperatie vorig jaar zomer moest ondergaan.

De Oranjes en de Japanse keizerlijke familie hebben een hechte band. Ook tijdens het recente bezoek van Willem-Alexander aan Japan, ter gelegenheid van de viering 400 jaar Nederland-Japan, werd nog eens onderstreept dat de relatie tussen beide families innig is.

Als prinses is Beatrix vanaf de jaren '60 geregeld te gast geweest van, toen nog, kroonprins Akihito. De eerste Japanse reis van Beatrix was in 1962, en daarna was ze er ook in 1963 en 1964, toen zij samen met prins Bernhard de Olympische Spelen bijwoonde.

Beatrix is 62, de Japanse keizer 66 jaar. Ze zijn dus leeftijdsgenoten en hebben elkaars kinderen zien opgroeien. In 1991 bracht Beatrix een staatsbezoek aan Japan, waarbij Willem-Alexander de toen depressieve Claus verving. Willem-Alexander was een jaar eerder al aanwezig bij de inauguratie van Akihito en ook na 1991 is hij verschillende keren in Japan geweest.

Akihito was voor het laatst in Nederland in 1979. Hij logeerde toen met Michiko als gast van Beatrix en Claus op Het Oude Loo. Tijdens een ochtendlijke wandeling door de tuin ontdekte Akihito dat in de vijver een eenzame witte karper rondzwom. Een jaar later stuurde hij zijn Hollandse koninklijke vrinden twintig gekleurde Japanse karpers cadeau.

Het bezoek van Akihito en Michiko heeft in 1979 weinig stof doen opwaaien in Nederland. ,,Zeker na het bezoek van zijn vader Hirohito in 1971 is de visite van Akihito tamelijk opmerkelijk,'' aldus Bart van Poelgeest, auteur van het boek Japanse besognes 1945- 1975. Tijdens het bezoek van Hirohito, symbool van de Japanse oorlogsmisdaden, braken protesten uit.

Cabaretier Wim Kan, die zelf aan de Burma-spoorlijn had gewerkt, riep het volk op de vlag halfstok te hangen en weigerde op te treden zolang de keizer op Nederlandse bodem was. De oproep tot actie vond gehoor: de voorruit van de keizerlijke auto ging aan diggelen en ook de ramen van de Japanse ambassade in Den Haag werden ingegooid.

Van Poelgeest: ,,Daarom is het opmerkelijk dat Akihito acht jaar later al voet op Nederlandse bodem zette. Je kunt daaruit afleiden dat hij gewoon heel erg graag wilde komen.'' Ook de jongere broer van Hirohito, Mikasa, speelde in de jaren '70 een prominente rol bij de totstandkoming van de vriendschap tussen Nederland en Japan.

Hij was een van de oprichters van de Vereniging Nederland-Japan. Van Poelgeest: ,,Hij nam al heel vroeg afstand van het Japanse oorlogsverleden. Dat is hem in eigen land overigens niet altijd in dank afgenomen.''

De Japanse keizer, die nu elf jaar op de troon zit, staat bekend als vriendelijk en beminnelijk. Hij vertegenwoordigt de nieuwe naoorlogse generatie, en heeft al eens aangegeven ,,het Japanse protocol te willen opschudden.'' Hij was de eerste Japanse kroonprins die trouwde met een vrouw van niet-adellijke afkomst.

De keizer heeft begrip getoond voor de emoties en eventuele protesten van oorlogsslachtoffers in Nederland. Hij sprak op 8 mei bovendien de door veel oorlogsslachtoffers zo lang verwachte spijtbetuiging uit.

Er hebben over en weer vaak bezoeken plaatsgevonden, maar daaraan werd niet altijd ruchtbaarheid gegeven, aldus een voormalig hoffunctionaris. Hij denkt dat de relatie tussen Beatrix en Akihito zo goed is, mede omdat er niet zo veel koninklijke families meer zijn.

,,Het is bovendien heel bijzonder dat de Japanse kroonprins Naruhito samen met Willem-Alexander beschermheer is geworden van de Stichting 400 jaar Nederland-Japan. De familie is nog veel meer dan Beatrix en haar gezin afgeschermd van het volk. Het is opmerkelijk dat de Japanse kroonprins dan toch zo'n functie op zich neemt.''

De keizer hecht inderdaad veel waarde aan de contacten met zijn Europese 'counterparts', aldus Van Poelgeest. ,,De keizer is in eigen land symbool van de natie, hij heeft geen regeringsinvloed. De Japanners benaderen hun adellijke familie met louter ontzag en afstand. Er gaapt een enorme kloof tussen de keizer en het volk. Niet voor niets kijkt kroonprins Nahurito nog altijd met veel plezier terug op zijn studententijd in Oxford. Niet in het minst omdat hij in Engeland veel vrijer in de wereld kon staan.''

De vriendschap tussen de Japanse en Nederlandse eerste familie gaat echter dieper dan het 'ons- kent-ons-gevoel'. Akihito is net als koningin Beatrix zeer begaan met het milieu. En ook de keizer laat zich zien in rampgebieden. De keizer en keizerin bezochten het gebied dat in 1995 werd getroffen door een zware aardbeving en keren er elk jaar even terug om de stand van zaken rond het herstel te volgen.

De beide echtparen delen ook hun culturele interesse. Akihito en Michiko beoefenen de 'waka', een klassieke dichtvorm die teruggaat tot de achtste eeuw. In 1997 werd er op veler verzoek zelfs een bloemlezing van werken van de keizerin gepubliceerd. Michiko houdt zich daarnaast ook actief bezig met de samenstelling en vertaling van kinderboeken. De keizerin speelt piano, waarop zij regelmatig haar man begeleidt, die niet onverdienstelijk viool zou spelen.

© GPD RB

Koninginnedag 2000, Kamer hekelt afsluiten van binnenstad Leiden

In de Tweede Kamer is opwinding ontstaan over de manier waarop de gemeente Leiden omgaat met het bezoek van koningin Beatrix op 29 april.

D66-woordvoerder Jan Hoekema vindt dat er een 'vreemde waas' komt te liggen over Koninginnedag door de 'krampachtige' opstelling van Leiden, dat tijdens het bezoek een groot deel van de binnenstad voor publiek afsluit. Ook andere partijen zetten vraagtekens bij de veiligheidsmaatregelen.

,,Koninginnedag is bedoeld om zo veel mogelijk mensen de kans te geven een glimp op te vangen van het staatshoofd Het weren van bezoekers uit de binnenstad gaat daar recht tegen in," meent Hoekema. ,,Jammer dat de koningin niet in brede kring kan optreden", zegt PvdA-Kamerlid Peter Rehwinkel. ,,Dat is niet in de geest van Koninginnedag".

Het gisteren plotseling overleden Leidse VVD-Kamerlid Philippe Brood noemde de opstelling van de gemeente 'bizar'. Hij vroeg zich af 'waarom de koningin naar Leiden komt, als de bevolking van haar wordt afgeschermd'.

Alleen inwoners van de binnenstad krijgen, op vertoon van pasjes, toegang tot het gebied dat de koningin op Koninginnedag bezoekt. Leiden vraagt zelfs van deelnemers aan de kindervrijmarkt een legitimatiebewijs. De strenge maatregelen houden vooral verband met dreigementen die protestgroep Eurodusnie heeft geuit.

Het gemeentebestuur is bang dat de koningin net als eerder minister Gerrit Zalm en VVD-leider Frits Bolkestein een taart in het gezicht krijgt. Ook zouden de straten rond de historische Pieterskerk te smal zijn om veel bezoekers te herbergen.

Rehwinkel erkent dat de burgemeester verantwoordelijk is voor de veiligheid. ,,De afweging wordt gemaakt op het stadhuis. De Kamer moet zich daar niet mee inlaten". CDA-woordvoerder Maria van der Hoeven begrijpt dat Leiden drukte rond de koningin wil voorkomen en actievoerders van het anti-monarchistische Eurodusnie probeert te weren, maar ze noemt het afsluiten van de binnenstad 'een groot instrument'.

,,De actievoerders kunnen bij kennissen blijven slapen of wonen misschien al in de stad, dus afsluiten helpt niet. Ik snap de problemen wel, maar dit is niet de oplossing", zegt Van der Hoeven. Koninginnedag moet een feest zijn voor iedereen, niet alleen een bijeenkomst voor pasjeshouders, aldus de Kamerleden. © RB

‘Ze is bang dat ik te veel nonsens ga praten’

,,Als mijn vrouw Beatrix met haar ogen gaat rollen, weet ik dat het tijd is om op te houden. Ja, ze wordt nerveus, ik zie het. Ze is bang dat ik te veel nonsens ga praten. Nou, dan stop ik maar. Hoewel.. Ik vergeet haast waar ik voor kom. De prijsuitreiking! Mag ik laureaten vragen naar voren te treden?"

Prins Claus deelt de hoofdprijzen van het naar hem vernoemde fonds uit, bestemd voor personen die – waar ook ter wereld – zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de cultuur en ontwikkeling van hun land.

De zaal moet nog even op adem komen. Een toespraak van de prins is nooit obligaat, maar wat de genodigden dit keer meemaakten zullen ze niet gauw vergeten. Hoe vaak komt het voor je dat je een spreker op democratische wijze het woord mag ontnemen om eerder aan de drank te kunnen?

Een keer per jaar is prins Claus volledig zichzelf. Als hij als erevoorzitter van het Prins Claus Fonds voor cultuur en ontwikkeling het Koninklijk Paleis op de Dam binnenkomt, is hij niet zoals gewoonlijk de man van het staatshoofd; nee, dan gaat het om hém en is zij voor de gezelligheid mee. Die ene keer in het jaar mag hij als eerste door de deur. Dat hij Beatrix toch laat voorgaan is galant, maar niet verplicht.

Het Prins Claus Fonds, dat de regering hem zeer tot zijn genoegen op zijn 70ste verjaardag cadeau deed, is een beetje zijn baby. Met de dagelijkse gang van zaken heeft hij niet veel bemoeienis, maar de jaarlijkse prijsuitreiking is voor de prins hét moment om rare conventies te hekelen. Vorig jaar trok hij demonstratief zijn das uit.

,,Werp weg die slang rond uw adamsappel'', riep hij luid. Velen volgden toen zijn voorbeeld. Bij de uitreiking zaten ze er weer mét das, maar Claus niet. De prins draagt alleen nog een das als het écht moet. Dit jaar stelde de prins weer een ander eigenaardig gebruik aan de kaak: het voorlezen van een overbodige speech.

Zijn toespraak was al helemaal uitgeschreven; er stond geen woord verkeerd in, maar echt boeiend? Nee. Bovendien waren er al veel sprekers vóór hem geweest en konden niet alle genodigden steeds de ogen open houden. Toen kwam Claus. ,,Dames en heren, ik heb een probleem. Alles is al gezegd. Wat zal ik doen? Er komt nog een receptie, die is vast leuker dan wat ik op papier heb staan. U kunt mijn speech trouwens ook lezen. Hij staat in het boekje dat u allemaal meekrijgt. Weet u wat? We sluiten een deal. Ik lees een paar alinea's voor en dan gaan we stemmen over doorgaan of ophouden''.

De zaal gniffelt. Die Claus toch. Iedereen luistert geduldig naar zinnen als 'Het Fonds wil individuen en organisaties eren die een kritische houding aannemen jegens de cultuur, de maatschappij en de heersende ideologieën, individuen en organisaties, die ruimte creëren om het debat te voeren en..'. Dan houdt de prins abrupt op en vraagt: ,,Wie is er voor doorgaan? Aha! Mijn vrouw. Natuurlijk. Daarom neem ik haar mee. Ik ben blij dat ze er is. Dank je Beatrix! En de rest? Wie wil luisteren en wie wil drinken?''

Hier en daar gaan aarzelend wat handen omhoog. De meeste mensen reageren uit voorzichtigheid helemaal niet. De prins staat perplex. ,,Ik geloof dat de meerderheid in de zaal niet weet wat ze wil. Zou dat een spiegel van de realiteit zijn?'', vraagt hij zich wat angstig af. Het ligt vermoedelijk net even anders. De genodigden dúrven gewoon niet. Claus mag dan van conventies af willen, zijn vrouw en zijn gasten zijn zo ver nog niet. © RB GPD

Op Sint Maarten na orkaan Lenny: koningin is kranige vrouw

,,Jullie koningin is een kranige vrouw, echt één van ons'', zegt de Amerikaanse hulpverlener Lou Jordan in het ondergelopen Philipsburg. ,,Zoals ze door de modder stapte en zelfs het vervaarlijk krakende dak van het ziekenhuis beklom; dat zie ik Clinton nog niet doen.''

GPD-verslaggever Berrit de Lange schrijft op 22 novenber 1999. 

Wat vorige week op Curaçao begon als een sober werkbezoek aan de Nederlandse Antillen is de afgelopen week verworden tot een koninklijke tournee langs weggeslagen stranden, overstroomde straten en verwoeste huizen. De tegendraadse orkaan Lenny heeft vanaf woensdag strak de regie gevoerd over de visite van koningin Beatrix en prins Claus.

Beatrix heeft deze dagen op en top koningin moeten zijn. Voor de slachtoffers is haar symboolfunctie nu het belangrijkst en in die rol is ze erg goed, zo klonk het in haar gevolg. Aan de ondergelopen kust van Curaçao ontstond woensdag zowaar een oploop van mensen, die er getuige van waren dat de majesteit bedolven werd onder een flinke golf.

Op het veel zwaarder beschadigde Sint Maarten hadden de bewoners wel wat anders aan hun hoofd dan de vrijwel onbegaanbare wegen te slechten om Beatrix in levende lijve te zien. ,,We houden veel van de koningin, maar onze aandacht gaat nu vooral uit naar de afgewaaide daken en de ondergelopen huiskamers,'' zei presentator Buzz van radio Laser 101.

Het populaire radiostation is sinds de orkaan 24 uur per dag in de lucht op Sint Maarten. ,,De koningin vertelde dat zij op Curaçao steeds afstemde op Laser 101 om op de hoogte te blijven van de koers van Lenny'', vertelde Buzz trots. ,,We hebben nog geprobeerd om haar in de uitzending te krijgen, maar dat is helaas niet gelukt.''

Op Sint Maarten kregen Beatrix en Claus een complete puinhoop onder ogen. Het koninklijk gezelschap trok geruime tijd uit om het eiland per bus te doorkruisen langs de zwaarst vernielde wijken. De inwoners van Sint Maarten hoopten dat de koningin een toespraak zou houden voor de radio, maar nog meer dat zij hen namens de Nederlandse regering financieel de helpende hand zou kunnen toesteken.

,,Bij een ramp als deze moeten we in ons koninkrijk solidair zijn'', zei de meegereisde staatssecretaris Gijs de Vries van Koninkrijksrelaties toen hij de eerste 15 miljoen aan noodhulp beschikbaar stelde. Prins Claus zou het aanvankelijk rustig aan doen tijdens het bezoek, vooral de middagen zou hij bij voorkeur doorbrengen in het Curaçaose strandhotel Avila Beach.

Bij de bezoeken aan de door het natuurgeweld geteisterde eilanden, week de prins echter niet van de zijde van zijn vrouw. Zodra er enige informatie naar Curaçao doorsijpelde over de verwoestende kracht van Lenny, besloot de koningin haar programma om te gooien om zo snel mogelijk ter plaatste te zijn als de storm zou luwen.

Sint Maarten, dat nog maar nauwelijks was bekomen van Lenny's voorganger Luis, kreeg prioriteit. Gisteren kwamen het kleine Saba, dat ook zwaar te lijden heeft gehad van het noodweer, en Sint Eustatius aan de beurt. ,,Nu de koningin toch op de Antillen is, kan zij die kleine eilanden met goed fatsoen niet overslaan,'' aldus een woordvoerder van de Rijksvoorlichtingsddienst (RVD).

De vorstin wilde geen pers op de hielen bij haar rondgang langs de rampplekken, deelde de RVD vrijwel onmiddellijk mee. De meegereisde journalisten hadden vervolgens geen enkele aandacht meer voor het reguliere programma. Zij wilden zo snel mogelijk met hulpverleners meevliegen naar Sint Maarten om de koningin aldaar te kunnen opwachten. De hotels waren echter bomvol toeristen, die noodgedwongen wachtten op hun vluchten huiswaarts.

Gezaghebber Dennis Richardson moest zich uiteindelijk op de late avond op zijn kaplaarzen en gewapend met een olielamp nog inspannen om voor de gestrande Hollandse verslaggevers onderkomen te regelen bij bevriende eilandbewoners.

De gezaghebber, in functie vergelijkbaar met een burgemeester, was op de avond voordat hij de koningin zou ontvangen zelf ook nog 'thuisloos'. Omdat zijn huis in de heuvels boven Philipsburg vol water stond, verbleef hij noodgedwongen in een hotel. Het echtpaar Richardson stelde het stromend water aldaar genereus ter beschikking aan de naar een douche snakkende Hollanders.

Bij de uitgang van de luchthaven prinses Juliana, werd Beatrix vervolgens alsnog verrast door de complete Nederlandse groep journalisten. Zij zwaaide hartelijk, ,,want eigen initiatief stelt zij hogelijk op prijs'', aldus een lid van de hofhouding. De meeste Antillianen stelden het erg op prijs dat Beatrix zich in allerijl van rampplek naar rampplek spoedde. © GPD

,,Het is een geluk bij een ongeluk dat koningin Beatrix juist nu op onze eilanden verblijft,'' zei de Antilliaanse premier Miguel Pourier. Anderen zouden liever de tijd gekregen hebben om de koningin een minder chaotisch welkom te bereiden. ,,Nu heeft de Nederlander een compleet vernield Sint Maarten voor ogen'', zei presentator Buzz. ,,Dat is niet goed voor het toerisme. Eigenlijk zou de koningin over een paar maanden nog eens terug moeten komen. Want Sint Maarten komt er weer bovenop. Sterker dan ooit.'' © GPD

Beatrix in 1999: vastbesloten naar St Maarten te gaan

18 november 1999. Koningin Beatrix en prins Claus zullen zodra dat mogelijk is afreizen naar Sint Maarten, waar de orkaan Lenny de afgelopen nacht ernstige verwoestingen heeft aangericht. GPD-verslaggever Berrit de Lange schrijft dat op 18 november 1999.

Volgens staatssecretaris Gijs de Vries van Koninkrijksrelaties, die met de koningin en prins Claus meereist op hun werkbezoek aan de Nederlandse Antillen, is de situatie op het eiland zeer ernstig. ,,De bevolking van Sint Maarten is 'murw geslagen' door de stoet orkanen van de afgelopen tijd'', zei De Vries. ,,De bewoners zitten mentaal in de knijp. De koningin is vastbesloten om het eiland aan te doen. Juist nu.''

,,Het meest kwetsbare gedeelte van Sint Maarten, Philipsburg en de haven, zal naar verwachting de grootste klap krijgen'', zei De Vries. Het eiland kampt ook nog steeds met de nasleep van de orkaan José die vorige maand hevige waterschade aanrichtte.

De orkaan, die vlak langs Sint Maarten door het Caribisch gebied trok, is in snelheid afgenomen. Daardoor bleef hij langer in het gebied hangen en is de schade door de storm en de hevige regenval veel groter dan werd voorspeld. Lenny heeft de orkaan Luis, die het eiland in 1995 bijna volledig verwoestte, in kracht nog overtroffen.

Koningin Beatrix zal zodra dat mogelijk is naar het geteisterde half-Nederlandse en half Franse Sint Maarten afreizen. De verwachting is dat dit niet voor komende zondag zal zijn. Het werkbezoek wordt sinds dinsdagavond volledig beheerst door de orkaan. Hierdoor moest het programma op een aantal punten flink worden aangepast en omgegooid.

De koningin en haar gevolg vertrekken morgen al naar Aruba, dat eigenlijk pas vanaf zondag op het programma stond. Ondanks de crisissituatie op de eilanden werkt de vorstin daar de al geplande ontvangsten en bezoeken af.

Beatrix gaat vandaag nog naar de Westpunt van Curaçao, waar de door Lenny veroorzaakte vloedgolf vissersboten heeft stukgeslagen en tientallen huizen heeft overspoeld. Aanzienlijke delen van de zuid- en westkust van Curaçao zijn weggeslagen. Of de koningin Sint Eustatius en Saba, waar Lenny ook heeft huisgehouden nog zal aandoen, is onduidelijk. © GPD

Pieter houdt toespraak in Japan

Mr. Pieter van Vollenhoven houdt donderdag in Tokio als voorzitter van de Nederlandse Raad voor de Transportveiligheid en voorzitter van de International Transportation Safety Association (ITSA) een lezing over de waarde van onafhankelijk onderzoek naar de oorzaken van incidenten en ongevallen in alle transportsectoren.

Hij doet dit tijdens een internationaal symposium over transportveiligheid in de Hall of The Japan Federation of Bar Associations. De heer Van Vollenhoven zal pleiten voor de oprichting van een Japanse Raad voor de Transportveiligheid.

© GPD

Staatsbezoek aan China afgesloten

Koningin Beatrix heeft haar staatsbezoek aan de Volksrepubliek China afgesloten. De vorstin was van 12 tot en met 19 april in China, vergezeld door prins Claus en prins Willem-Alexander.

Tijdens het bezoek werden de steden Beijing (Peking) Qufu, Suzhou, Shanghai en Hong Kong bezocht. Op het programma stonden onder andere een ontmoeting met president Jiang Zemin, een ontvangst voor de Nederlandse gemeenschap in China en een bezoek aan een tentoonstelling van werken van M.C. Escher.

De Prins van Oranje heeft op het gebied van watermanagement twee toespraken gehouden. In Beijing sprak hij op de openingszitting van een Chinees-Nederlands watermanagement-seminar. In Shanghai hield de prins een toespraak tijdens een ontmoeting met Chinese deskundigen die betrokken zijn bij de voorbereiding van de World Water Vision en de Tweede Waterconferentie (in maart 2000 in Den Haag). © RB; Bron: RVD

‘Werp weg die slang rond uw adamsappel, ..! Dasdragers aller landen verenigt u’

,,Als Nelson Mandela, toch een van de best geklede mannen die ik ken, de moed heeft zonder stropdas te verschijnen, waarom zouden wij dan achterblijven?'', zo zette prins Claus in. Om ferm te vervolgen: ,,Werp weg die slang rond uw adamsappel, werp weg! Dasdragers aller landen verenigt u! Bevrijd uzelf, trek zonder strop de wereld in''.

Ten overstaan van een verblufte zaal genodigden gaf de prins in het Koninklijk Paleis op de Dam het goede voorbeeld. Hij deed zijn das af en wierp hem met een zwierig gebaar naar achteren. Menigeen volgde opgelucht. Eindelijk verlossing! De stapel dassen op de vloer groeide. De Afrikaanse couturiers, die even later gelauwerd zouden worden, bezagen het schouwspel met instemming.

Na afloop van de feestelijke bijeenkomst, ter gelegenheid van de uitreiking van de Prins Claus-prijzen, bood het publiek, althans het mannelijk deel ervan, een heel andere aanblik dan gebruikelijk. Met koninklijke zegen had de culturele elite zich van een gehate kwelgeest durven ontdoen. Of zij vandaag, morgen en overmorgen nog steeds met de blanke hals in het open boordje rondlopen, is natuurlijk de vraag.

Zo losjes als in het paleis is de sfeer niet overal. Maar als zelfs prins Claus durft te zeggen dat een stropdas geen andere functie heeft dan echtgenotes kwaad maken – ,,schat, je das zit weer scheef!'' – is de kans op hervorming aanwezig. Want, dat staat voor de man van Beatrix vast, ,,dit gedateerde westerse kledingstuk heeft zijn beste tijd gehad''.

Claus zou er graag bij willen lopen zoals Nelson Mandela. Best mogelijk dat we hem tegen de zomer een keertje zien in een creatie van de Ghanees Tetteh Adzedu, die samen met Oumou Sy uit Senegal en Alphadi uit Niger uit handen van de prins de hoofdprijs van het Prins Claus Fonds kreeg: honderdduizend dollar, naar eigen keus te besteden zolang het de cultuur en ontwikkeling dient. Want daartoe is het Prins Claus Fonds – het cadeautje dat de prins op zijn zeventigste verjaardag van de Nederlandse regering kreeg – opgericht.

Na de rustige plechtigheid van vorig jaar, toen de boekenbeurs (tevens cultureel trefpunt) van Zimbabwe de onderscheiding kreeg, ontwikkelde de prijsuitreiking van dit jaar zich al gauw tot een zinderende aangelegenheid.

Dure modellen – die het deze keer voor niks deden – toonden de prins, zijn echtgenote en hun invités uit binnen- en buitenland hoe Afrikaanse couture eruit kan zien. Weinig grijs, veel kleur, veel goud en veel bloot. Jurken met guirlandes van fruit, benen tot de heup in de vershoudfolie, glanzende cd's als oorversiering, topjes met een metalen punten die de bh's van Madonna nog concurrentie aandoen.

Ach, de prins zei het al in zijn huldigingsspeech. Afrika verandert. © RB GPD

Uit Internationale Samenwerking: De Malinese Aminata Traoré was erbij toen prins Claus in 1998 demonstratief zijn stropdas losknoopte tijdens de uitreiking van de Prins Claus Prijzen. ,,Prachtig was dat”, zegt Traoré, gezeten aan een klein tafeltje op de binnenplaats van haar woning in de Malinese hoofdstad Bamako. ,,Prins Claus was iemand die deed wat hij dacht. Hij liet zich niet tegenhouden door wat andere mensen vonden. Die houding spreekt mij aan.” In 2004 kreeg sociaal-psycholoog en activiste Traoré zelf een Prins Claus Prijs.

‘Wij in Nederland doen er meestal drie’

Wij in Nederland doen er meestal drie, zei prins Claus na de tweede kus tegen Trish Mbanga uit Zimbabwe. Ze gaf er meteen nog een, vroeg of de prins haar bloemen wilde vasthouden en stapte op de microfoon af voor een dankwoord. ,,Dit is het mooiste wat me ooit is overkomen'', zei ze met de cheque van honderdduizend dollar van het Prins Claus Fonds in haar hand.

Vorig jaar september, toen hij zeventig werd, kreeg de prins van de regering een cadeau: een fonds van vijf maal vijf miljoen gulden _ tot en met 2000 komt er elk jaar vijf miljoen bij _ om activiteiten op het gebied van cultuur en ontwikkeling te stimuleren.

In het Paleis op de Dam, reikte de prins de eerste, jaarlijks toe te kennen 'hoofdprijs' uit aan de directeur van de Zimbabwe International Book Fair, de uiterst kordate Trish Mbanga. Als grootste boekenbeurs van Afrika is de Book Fair in de zeven jaar van haar bestaan uitgegroeid tot hét literaire trefpunt van Afrika.

,,Ik hoorde het pas afgelopen maandag en ben nog helemaal ondersteboven'', zei Trish Mbanga. ,,Niet alleen vanwege de eer, maar ook vanwege de hoeveelheid. Het is zo'n enorm bedrag''. Zij wil er, op haar beurt, ook een fonds mee beginnen, om plaatselijk schrijvers te ondersteunen. ,,Zoveel geld mogen we niet zomaar opmaken. Ik wil er iets blijvends mee doen''.

Kleinere prijzen waren er ook, negen maar liefst, van 20.000 dollar elk, onder meer voor de Index on Censorship, de bekende, Britse organisatie voor vrijheid van litereraire expressie. D-ie winnaars krijgen 'm later uitgereikt, door de Nederlandse ambassadeur ter plaatse. ,,Winnaar is in dit verband eigenlijk een ongelukkig woord. Wie een betere benaming weet, moet maar even bij me langkomen'', zei prins in een hilarische speech die de aanwezigen, na twee diepzinnige lezingen over Afrikaanse filosofie en cultuur, helemaal deden opfleuren.

Is-ie altijd zo ironisch, gonsde het door het Paleis, nadat de prins zichzelf had voorgesteld als 'de man van de koningin, de vader van de 'kroonprins' en van nog twee jongens, alle drie ongehuwd, en de onbetaalde acteur in het toneelstuk dat door het Prins Claus Fonds op de planken is gezet'.

Het volgens Claus 'zeer exclusieve fonds', dat kantoor houdt in Den Haag, heeft een dagelijkse leiding, een bestuur vol Vips _ met de prins als erevoorzitter _ en een adviesraad. In die zin is Claus' verjaardagscadeau meteen een eigen leven gaan leiden, zoals hij zelf vorig jaar als eerste zag aankomen. ,,Je krijgt iets om het meteen weer weg te geven, een aardige variant op de Dutch treat'', zei hij toen tegen Wim Kok.

,,Ironie en cynisme: ze horen nu eenmaal bij onze verbale cultuur'', zei hij. ,,Tja, lieve vrienden, volgende generaties zeggen vast tegen hun kinderen: 19 december 1997, dat was toch de dag dat de eerste Prins Claus Prijs in Amsterdam werd uitgereikt aan mevrouw Mbanga van de Zimbabwe International Book Fair?'' © RB GPD